
Έχετε αισθανθεί ποτέ πως ζήτε τη ζωή κάποιου άλλου ή ότι απλά δε ζήτε τη ζωή που θα θέλατε; Σας έχει τύχει ποτέ να αναρωτιέστε αν θα πρέπει να κάνετε στην άκρη ή αν θα πρέπει να παραμείνετε στη θέση σας ενώ βλέπετε το διερχόμενο αυτοκίνητο; Και μετά να αναρωτιέστε τι 'ωφελος θα είχατε αν είχατε παραμείνει στη θέση σας αλλά και τι ώφελος αποκομίσατε από τη στιγμή που κάνατε στην άκρη;(γιατί για να είστε εδώ πάει να πει ότι κάνατε στην άκρη). Έχετε σκεφτεί ποτένα τα παρατήσετε όλα και να ξεκινήσετε πάλι από την αρχή; Ε λοιπόν εγώ το έχω κάνει πολλές φορές. Λέω να παρατήσω τη σχολή μου και του χρόνου να ξαναπαραδώσω μηχανογραφικό ώστε να φύγω για σπουδές σε άλλη πόλη όπου θα είμαι άγνωστη μεταξύ αγνώστων και που όντως θα ξεινήσω μια καινούρια ζωή. Θα είναι πιο εύκολο να τα ξεγράψω όλα, να ξεχάσω όσους με πόνεσαν και να άνω αυτό που πραγματικά θελώ. Αυτά σκέφτομαι και τρελαίνομαι. Τρελαίνομαι επειδή δεν είναι δυνατον να πραγματοποιηθούν ποτέ. Και όχι μόνο για οικονομικούς λόγους, αλλά δε μπορώ εγώ. Δεν έχω τη δύναμη. Και άντε πάλι πισωγυρίσματα. Επιτέλους θέλω να κάνω αυτό που αρέσει σε εμένα και όχι στους άλλους. Θέλω να ζήσω τη ζωή μου. Θέλω να είμαι πια ο πρωταγωνιστής και όχι ένας απλός θεατής.